Miesiąc: Sierpień 2018

Do końca moich wakacji zostało 9 dni, potem to już Rady, szkolenie i stos podręczników… Tymczasem nie mam ochoty myśleć o wrześniu i reszcie. Nie mam pomysłu na gazetki ścienne, a przecież jeszcze w sierpniu muszę zrobić dwie, nie mam pomysłu na plan pracy. W ogóle mam wrażenie, że potrzebuję jeszcze wolnego, spokoju, luzu, na okiełznanie i poukładanie wszystkich myśli. Chociaż z drugiej strony… pół dnia w pracy nie pozwoli na głupoty i rozdmuchiwanie tego, co może nieistotne. Jak na razie odesłałam protokół i zamówiłam kalendarz. I do następnej niedzieli będę udawać, że sierpień to nadal szmat czasu.

Jedzie człowiek na urodziny dwóch małych Bąbli. Patrzy na atmosferę pełną dziecięcej radości, śmiechu, zabawy… aż staje się jej częścią. Ma nawet wrażenie, że ta fala chillout’u przeniesie się na kolejne dni. Potem wraca do domu i dowiaduje się, że ktoś, kto też jest mu bliski, zawiózł do szpitala swojego brata bo stan się pogorszył. Facet jest tylko 14 lat starszy ode mnie, ma nieoperacyjnego guza na płucu, teraz dołączyły problemy z sercem i zaszwankowały nerki. I już człowiek nie surfuje na fali, już siedzi na piasku…

Małżu zaraz po obiedzie pognał na motocyklową przejażdżkę z kumplem i siostrzeńcem, zrobią jakieś 140 km, a może więcej. Ja miałam odkurzać, ale mi się nie chce. Na 5 10 15 wypatrzyłam wyprzedaż i zaległam przed komputerem. Ale za to Juniorka już będzie miała większość letniej garderoby na przyszły rok. A, że po głowie chodzi mi nowy zapach perfum to przejrzałam kilka opinii o tych, które z opisu zaciekawiły. Lubię świeże owocowo-kwiatowe, wręcz cytrusowe nuty i przez to ciężko mi dobrać te na prawdę właściwe. Przez ostatni rok używałam kilku zapachów Mexx, ale już ich nie czuję. Pomyślałam o Davidoff Cool Water, ale te chyba poczekają do przyszłego lata. Tymczasem może Pierre Cardin Pour Femme lub Azzaro Pure Elle… a może jeszcze coś innego wpadnie w nos i w końcu naprawdę zachwyci…

W jakimś programie słyszałam, że kleszcz jest zbędny dla ekosystemu, jego zniknięcie z powierzchni ziemi nie wprowadziłoby żadnego zamętu do kręgu życia. Ciekawe czy tak samo by było z komarami? Wczoraj pobiliśmy chyba rekord. W dwóch pokojach na górze przez wieczór i kawałek nocy zabiliśmy 16! sztuk (17stego zabiłam rano). I zachodzimy w głowę skąd się tyle wzięło? W oknach moskitiery, przy balkonie moskitierowe drzwi w dwóch miejscach trochę odstają od właściwej futryny (ale bez przesady), na balkonowym parapecie stoją dwie komarnice (rośliny rzekomo odstraszające komary). Już nawet szukamy gdzie w domu mogły się wykluć (mogły w piwnicy, ale do piwnicy teraz się nie wchodzi, w piwnicy nie ma nic oprócz pieca). Fakt, że jak Małżu wchodzi do domu „na chwilę” to często nie zamyka drzwi… ale to komary były by też na dole, a tu praktycznie ich nie ma, jedna sztuka raz na kilka dni. Juniorki ręce to bąbel przy bąblu. Gdy spała w niemowlęcym łóżeczku miała moskitierę, do obecnego łóżka trudniej ją zamontować… ale Babcia-konstruktorka dała radę i dzisiejsza noc przynajmniej nie przyniesie nowych bąbli. Juniorka źle reaguje na fenistil, z entilem jest lepiej, ale najlepszy efekt i tak daje smarowanie zaraz po ukąszeniu, z domowych sposobów też dobrze jest przyłożyć plaster ziemniaka, także dzisiejszej nocy była i smarowana entilem i obandażowana plastrami. Masakra. Dziś poszła też w ruch chemia… trzeba coś z tymi krwiopijcami zrobić.