Miesiąc: Wrzesień 2018

Jeszcze w ubiegłym tygodniu pełnia lata i po prawie 30 stopni. A w tym już mocno przewiewa kurtkę jesiennym chłodem. Żadnego czasu na adaptację… Brrr! Nawet stopom niewygodnie od razu w tak pełnych butach. Chodzę i ciągle mi zimno. W pracy ogrzewanie włączono połowicznie, na razie tylko w części, w której są młodsze dzieci. Ale ja tam niestety nie mam swojego lokum. Na pytanie: dlaczego tak?, nie uzyskałam odpowiedzi. W domu też na razie średnio. Opał dopiero w fazie zakupu. Na wiosnę było szumnie w Gminie o dotacjach na wymianę pieców. Z tą większą się nie udało, nie zostaliśmy wylosowani. Składaliśmy też wniosek na mniejszą, ale jakoś sprawa przycichła… A wymiana pieca na ekologiczny to ładnych kilka tysięcy złotych. Tymczasem w mieście już ruszyli z ogrzewaniem, a u nas rano bez włączenia farelki w łazience po prostu się nie da. Do czego zmierzam? Chyba do tego, że pomimo przepięknych kolorów liści to chyba jednak nie lubię jesieni, a następującej po niej zimy to już w ogóle 😉

Tak jak przypuszczałam, funkcjonowanie niczym w kołowrotku chomika ma swoje zalety, na zbędne myślenie nie ma czasu. Rano jest praca (a w pracy nadmiaru czasu nie ma), zakupy, dziecko z przedszkola, obiad, zabawy z Małą połączone z próbą własnego odpoczynku i tak zastaje mnie pora kolacji spadając lawiną obowiązków: kolacja, zmywarka, kąpanie i usypianie Juniorki, przygotowanie swoich i dziecięcych ubrań na dzień następny, toaleta własna i uff zbliża się godzina 22, kawałek filmu lub książki i można iść spać. „Głupich myśli” mniej, ale entuzjazm i tak znikomy.

A poza tym: po dwóch tygodniach katar postanowił opuścić Juniorkę, mnie postanowiła opuścić witamina B2. Przedszkolny tydzień był wypasiony na maksa, każdego dnia atrakcja: wyjście do sadu, samodzielne przygotowywanie sałatki owocowej, wyjazd do Teatru Lalek, obchody Dnia Przedszkolaka i Święto Pieczonego Ziemniaka w Leśniczówce. W związku z czym rodzice nie chcą być gorsi i jadą dziś na operetkę.

Na zwykły bilans czekaliśmy w naszej przychodni prawie jak na wizytę u specjalisty. Chciałam to załatwić w wakacje, ale dzwoniąc w pierwszym tygodniu lipca usłyszałam termin na dzień dzisiejszy. Cóż było robić, musiałam się dziś zwolnić 2 godziny, które teraz muszę odpracować. Nasz maluszek, co to miał zaburzony odruch ssania i przez pierwsze miesiące walczyliśmy o każdy gram by w ogóle załapać się do siatki centylowej, obecnie (w wieku 4lat, 4 miesięcy i 21 dni) waży 18,9kg (powyżej 50 centyla) i mierzy 110 cm (powyżej 75 centyla). W sumie od jakiegoś czasu często słyszę: „ale ona jest wysoka”. Co gorsze to wzrost 110 osiągnęła chyba w krótszym przedziale czasowym niż 104… W sumie chciałam jej jeszcze dokupić kilka bluzeczek z długim rękawem na 110, ale teraz się zastanawiam czy nie damy rady z tymi które są, a może już lepiej gromadzić 116(?)… bo wszystko w momencie może się zrobić „jak na ryby”. Po bilansie pojechaliśmy do Lidla, przy okazji zobaczyłam, że mają fajne kurteczki przejściowe (taką na 110 niby mamy od wiosny…), z ciekawości przymierzyłam jej taką na 116 – długość fajna bo przykrywa pupę, szerokość dobra, rękaw odrobinę za długi (ale przecież przełożenie nie przeszkadza)… także ten tego mamy nową kurteczkę, której wiek na metce wskazuje już: 5-6 lat. Generalnie bilans wypadł dobrze, jedynie co to jednak trzeba się wybrać do logopedy (seplenienie wchodzi w grę). Oczywiście się pójdzie, porozmawiam też z koleżanką, jakieś ćwiczenia nie zaszkodzą, choć też wydaje mi się, że aparat mowy jeszcze się i wykształca… Juniorka długo nie mówiła „s” był „klep” a nie „sklep”, teraz mamy sklep, ale zamiast szafy jest „siafa”. Generalnie ma problem z głoskami sycząco – szeleszczącymi.

 Gdy dziecko wyzdrowiało na tyle by można je wysłać do przedszkola (chodzi od wczoraj, chociaż nie wiem czy dobrze bo podobno są jakieś przypadki szkarlatyny) to właśnie teraz jeszcze mnie zaczęło rozkładać. Apteczka przeziebieniowa dla dorosłych jeszcze nie uzupełniona więc póki co posiłkuję się znalezionymi resztkami. A niestety weekend nie bardzo pozwoli by zalec na kanapie (o ile to w ogóle możliwe przy dziecku), trzeba szybko wyzdrowieć i co najważniejsze nie zarazić Juniorki. 

Przedszkolny plecaczek zapakowany. Ubranko na jutro przygotowane. Nowe kapcie czekają. Mój strój na jutro też wyprasowany. Rano tylko wrzucić podstawowe przedmioty do kopertówki. Pozostało jedynie ustawić budzik. I można zacząć odliczanie z piosenki: „jeszcze tylko wrzesień, październik, listopad… i wakacje, znów będą wakacje, na pewno mam rację, wakacje będą znów.”