Miesiąc: Listopad 2016

Mąż pojechał z Juniorką do swojej siostry, żeby dzieciaki się pobawiły. Ja zostałam w domu nadgonić zaległości. W pewnym momencie patrzę, a na balkonie jakoś biało, podchodzę do okna… no tak sypie śnieg. Wyjeżdżali jesienią (Juniorka nawet w butach jesiennych), a wrócili zimą. Ku wielkiej uciesze Juniorki, która pierwszy raz tak naprawdę świadomie zobaczyła śnieg i potrafiła określić co to. Już od progu z entuzjazmem w głosie krzyczała: „ojej, mama, hu hu ha!”

Entuzjazm matki zdecydowanie mniejszy. Mimo, że wiem jak ważny jest śnieg dla upraw w czasie mrozu to nie zmienia to faktu, że nie znoszę jeżdżenia po śniegu, a może śnieg w ogóle toleruje tylko na Boże Narodzenie i w górach 😉

Godzina 7:30, mgła jak 150. Jadę wolniej niż zwykle bo widoczność słaba i nagle z przeciwka wyłania się pan na rowerze, oczywiście ubrany na czarno, bez kamizelki a rower bez światła. Zwymyślałam po cichu lekkomyślność użytkownika drogi, przejechałam kilka kilometrów i zobaczyłam coś gorszego. Podobnie ubrana pani jechała równie nieoświetlonym rowerem, wioząc przy tym dziecko w foteliku na rowerowym bagażniku! Szczęka mi opadła. Przecież kierowca samochodu może mieć równie małą wyobraźnię i nie dostosować prędkości do warunków i co, gdy zauważy takie osoby za późno… Przejechałam 15 km, minęłam 4 rowerzystów, z których żaden nie miał światła ani żadnego odblasku, a tylko jeden miał założoną kamizelkę.

Byliśmy w… takim dla zobrazowania Centrum Nauki Kopernik, tylko na mniejszą skalę bo znajdującym się w naszym mieście. Jest tam 6 pięter z wystawami więc można sobie wyobrazić ilu jest zwiedzających w jednym momencie. I wszystko było fajnie do momentu komunikatu o ewakuacji. Oczywiście wszystko szło sprawnie, wszyscy zostali wyprowadzeni przed budynek. Przyjechała straż, zaczęła rozwijać węże. Co niektóre dzieciaki zaczęły płakać. Na szczęście wszystko okazało się być ćwiczeniami. Oczywiście nie mam nic do zasadności przeprowadzania takich ćwiczeń, to jest po prostu konieczność. Tylko może przy bardziej sprzyjających warunkach atmosferycznych? Było 10 stopni, ale wiał wiatr i jest to jednak listopad. Chwilę trwało zanim obsługa przyniosła folie ratunkowe, bo przecież wszyscy wyszli tak jak stali. My mieliśmy grupę 8-latków i mimo ich samodzielności trudno nam było opatulić ich w folie, które co chwile podwiewał wiatr. A była też grupa 3-4latków i dla pań opiekunek to było dopiero wyzwania by zapanować nad ich emocjami i zabezpieczeniem ich przed zimnem. Także może lepiej przeprowadzać takie ćwiczenia od wiosny do jesieni?

Już dobry rok temu założyłam sobie dodatkowe konto z przeznaczeniem na emeryturę. Nie mam złudzeń, że System Emerytalny będzie na tyle wydolny żeby zapewnić mi przyzwoite życie. Umiesz liczyć, licz na siebie. Mnie na razie stać na odłożenie jakiejś tam kwoty (chociaż też nie każdego miesiąca mi się to udaje, jednak staram się robić to systematycznie i z nadzieją, że nawet małe kwoty za ileś lat pozwolą by nie martwić się co do garnka włożyć i za co zrobić opłaty). Ale co z tymi, którzy żyją od pierwszego do pierwszego…?

Komputer wrócił więc pora nadrabiać zaległości. 11 listopada spędziliśmy w domu ze względu na przeziębienia. Ale było za to smacznie bo pierwszy raz na obiad mieliśmy gęsinę, poza tym schab w sosie czosnkowo – wiórkowym, a wykorzystując warzywa z gotowania schabu można było zrobić trochę sałatki jarzynowej, natomiast do kawy – murzynek. Blog zaliczył kolejne urodziny – miał być wpis z tej okazji, ale komputer akurat był w naprawie. W telewizji natłok reklam w gwiazdkowym klimacie. Jak dla mnie za szybko. Mam wrażenie, że przez przeszło miesiąc tyle się nasłuchamy pastorałek i naoglądamy choinek, że jak przyjdzie co do czego to człowiek przesyt będzie miał.

Mnie jeszcze dobrze nie przeszło, a Juniorka już z katarem.