Design a site like this with WordPress.com
Rozpocznij

Świruję

Rozpoczęły się najbardziej nerwowe 4 tygodnie roku. Teraz jeszcze bardziej, gdyż ze względu na pandemię jedno działanie zostało przesunięte na czerwiec (pozornie po to, żeby było więcej czasu… hm…), za które ja jestem odpowiedzialna. Hormony stresu implikują różne „dolegliwości”. Dziś nad ranem obudziłam się zszokowana snem, w którym zmarła osoba z mojej rodziny. Spirale się nakręcają, świata nie ogarniam, nie dostrzegam i zapominam. Całe szczęście dzień dziś ładny i chociaż byłam zła, że dyro wysyła mnie na wyjazd i że stracę cenne godziny bycia na miejscu to jednak dotleniłam się i chwyciłam naturalnej witaminy D, a tego przez najbliższy miesiąc będę bardzo potrzebować. Więcej serotoniny i endorfin, a miej kortyzolu znaczy… aby do urlopu 😉

Reklama

Autor: PaniKa

córka, żona, matka (to chronologicznie), KOBIETA (to przede wszystkim), nadpobudliwa emocjonalnie introwertyczka (a to na marginesie)

4 myśli na temat “Świruję”

  1. Dasz radę, zawsze dajemy choć wyobraźnia płata figle podsuwając okropne obrazy, a każda komórka trzęsie się od stresu… Zrób kilka głębokich oddechów i powiedz sobie; „Jestem stanowcza, pewna siebie i zdecydowana. Błyskawicznie podejmuję najtrafniejsze i najkorzystniejsze dla mnie decyzje”. Przytulam ❤

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

%d blogerów lubi to: